De publieke tribune zit vol, want die halfpipe moet er komen. De wethouder is groot voorstander en geeft een ambtenaar opdracht een geschikte plek te zoeken. De komende raadsvergadering zit de tribune zeker weer vol, want een halfpipe, OK, maar niet dáár! De ambtenaar mag de verdediging opstellen en daarna op zoek naar een nieuwe plek. Het dualisme binnen de lokale overheid heeft het evenwicht tussen Gemeenteraad, College van B&W en ambtenaren veranderd. In het dagelijks werk merkt (vooral) de gemeenteambtenaar van middelgrote en kleinere gemeenten dat alle partijen zich meer en meer laten gelden. Ook de burger is mondiger en staat vaak sceptisch tegenover de overheid. Dat heeft gevolgen voor het werk van de ambtenaar. Het is alsof hij of zij econoom en psycholoog, concept-ontwerper en uitvoerder, lobbyist en presentator in één moet zijn. Dat voelt vaak als of hij boven zijn macht moet tillen. Dergelijke druk kan onontkoombaar lijken, maar dat hoeft niet zo te zijn. Essentieel daarbij is dat niet direct een beoogd resultaat alle aandacht opeist, maar in eerste instantie het inrichten van een goed proces de aandacht krijgt. Voor een complex proces als hierboven beschreven beschikt geen mens over een optimaal palet aan competenties. En dat is ook niet nodig. Een proces kan optimaal gestuurd worden door uit te gaan van eigen kwaliteiten en goed gebruik te maken van de omgeving. Dat vergt wel een verandering in het denken over de rol in het proces en de aanpak daarin. De ambtenaar moet zijn focus verleggen. In plaats van het 'Wat moet het worden?' van de concept-ontwerper naar het 'Hoe stap ik hier in en wie doet wat?' van de proces-ontwerper. Het verleggen van die focus maakt het werk aangenamer, verhoogt de kwaliteit van het proces én van het resultaat. Nieuw Akademia ontwikkelt samen met Interselect workshops rond deze thematiek, in principe gericht op middelgrote en kleinere gemeenten.